Victor Remouchamps, de vader van Sharleyne. Beeld © RTL Nieuws

Vader Sharleyne vecht voor gerechtigheid na moord

12 juni 2018 21:30

Het is 8 juni 2015, 01.23 uur. Er komt een verontrustende melding binnen bij de meldkamer. Een man zegt dat hij een meisje onderaan de Arend, een flat in het Drentse Hoogeveen, ziet liggen. Het is Sharleyne, de dochter van Victor Remouchamps. Haar vader krijgt drie uur later het verschrikkelijke bericht te horen krijgt van de politie. Sindsdien strijdt hij voor gerechtigheid.

"Ik moest het onderzoek zelf voortzetten"

Na de dood van Sharleyne laat Victor de autoriteiten het werk doen, maar al snel komt hij erachter dat zijn ex-vrouw, de moeder van Sharleyne, zwijgt. De politie verdenkt haar van moord of doodslag, maar in september laat het Openbaar Ministerie weten niets anders te kunnen dan de zaak te seponeren.

"Ik had direct het idee dat ik er iets tegen moest doen. Het eerste dat je dan kunt is het strafdossier opvragen. Zo kun je zien wat ze hebben onderzocht. Daar staat in waar je mee verder kan", vertelt Victor bijna drie jaar na de dood van Sharleyne. "Ik moest het onderzoek zelf voortzetten omdat het OM dit simpelweg niet meer doet. Na een aantal maanden kreeg ik het dossier, maar al snel kwamen we erachter dat er stukken ontbraken."

In Nederland hebben slachtoffers en nabestaanden recht op inzage van het strafdossier. Alleen in uitzonderlijke gevallen kan de officier van justitie dit weigeren. Dat moet het Openbaar Ministerie wel toelichten. "Het was onduidelijk waarom we bepaalde informatie niet mochten inzien", zegt Victor. "Pas na meerdere verzoeken om het hele dossier in te zien, kreeg ik alles onder ogen."

Het strafdossier komt niet overeen met de informatie die hij kreeg van het OM, legt Victor uit:

Dus neemt Victor een advocaat in de arm en start hij een zogenoemde Artikel 12-procedure, waarin hij het Gerechtshof vraagt om het Openbaar Ministerie te dwingen moeder Hélène J. te vervolgen. De raadsheren besluiten in maart 2017 dat Victor Remouchamps gelijk heeft en dat het OM de zaak opnieuw op moet oppakken. En zo starten de officieren een nieuw onderzoek. Voor Victor is dat geen verrassing. "We hebben enorm veel bewijslast gevonden. Het verhaal van het OM klonk als 'bla bla bla', maar wij zagen de waarheid voor ons liggen. De aanhouder wint. Als je gelijk hebt, dan krijg je gelijk", benadrukt Victor.

Hij probeert ondertussen meer stukken op te vragen, maar krijgt van het OM nul op het rekest. Volgens Victor vindt de overheid het zogenoemde OM-journaal (waarin persoonlijke opvattingen van officieren staan) 'staatsgeheim':

Later laat het OM weten dat het de gang van zaken "betreurt". In een persbericht schrijft de organisatie dat de vermelding van de term ‘staatsgeheim’ onnodig was, maar dat die classificatie er wel op blijft zitten. "Het gaat daarbij namelijk onder meer om zaken die gelet op de aard/ernst van het delict voor landelijke of lokale commotie hebben gezorgd, zaken die publicitair gevoelig liggen en zaken die te maken hebben met zware criminaliteit", schrijft het OM. Victor heeft de opgevraagde stukken nooit gekregen.

"Er is een doorbraak"

Na een halfjaar komt er plotseling nieuws vanuit de autoriteiten. "Er is een doorbraak", krijgt Victor Remouchamps te horen. De moeder van Sharleyne is opnieuw aangehouden en de verdenkingen zijn niet mals. "We verdenken de moeder van moord of doodslag op haar achtjarige dochter", laat het Openbaar Ministerie weten. Victor is blij. "Dit team trekt alles uit de kast om de zaak opgelost te krijgen."

Volgens het OM is er sprake van nieuw bewijs:

In januari 2018 maakt De Telegraaf bekend dat Sharleyne waarschijnlijk gewurgd is voor de val. Dit blijkt ook uit het strafdossier. Een Belgische deskundige die door het Openbaar Ministerie is ingeschakeld concludeert dat er sporen van verwurging aanwezig waren op het stoffelijk overschot.

De expert treft in de ogen van Sharleyne zogenoemde puntbloedingen aan, die duiden op een tekort aan zuurstof. Deze bloedingen kunnen alleen zijn ontstaan voordat het meisje overleed. Ook komt het OM tijdens de nieuwe pro-formazitting met nieuwe getuigen die de conclusie van de officieren onderbouwen. Volgens de organisatie heeft moeder haar dochter om het leven gebracht.

Tijdens de pro-formazitting komen er opnieuw meer details naar buiten:

Aanstaande woensdag begint de inhoudelijke behandeling van de strafzaak. Victor is op de eerste of tweede dag aan zet, wanneer zijn spreekrecht gepland staat. Hij doet dit samen met zijn advocaat Sébas Diekstra. Waar sommige nabestaanden naar het spreekrecht toeleven, is het voor Victor een moeilijke stap:

Strafpleiter Diekstra, die ook veel nabestaanden bijstaat, ziet dat het strafrecht aan het veranderen is. "Slachtoffers en nabestaanden krijgen meer rechten, dat vind ik goed. Zo zie je bijvoorbeeld dat minister Sander Dekker wil verplichten dat verdachten bij het spreekrecht aanwezig zijn. Daar kijk ik positief tegenaan, maar ik weet dat veel advocaten het er niet mee eens zijn", zegt Diekstra.

De advocaat verzocht de rechtbank tijdens een pro-formazitting al of hij de verdachte moeder mag ondervragen. Dit verzoek werd afgewezen. "Formeel mag het niet, er is geen rechtsgrond om dat te doen. Dat is de redenering van de rechters. Maar wij hebben een aantal vragen die wij beantwoord willen hebben. Als we ze niet rechtstreeks mogen stellen, dan vinden we wel een andere manier."

Diekstra denkt erover na om met een nieuw verzoek aan de rechters te komen. "We zouden aan de voorzitter kunnen vragen of ik spreekrecht mag hanteren na de strafeis. Dan kan ik een reactie geven daarop. Maar het zou ook kunnen dat ik het gewoon laat zoals gebruikelijk is."

"Ik vind het krankzinnig"

De twee verzoeken van Diekstra vindt strafrechtadvocaat Peter Plasman ridicuul. "Het staat haaks op de bedoeling van het strafprocesrecht. Hij heeft simpelweg de bevoegdheden niet. Ik vind het dan ook krankzinnige verzoeken. Als het zou worden toegewezen, dan is dat een wanvertoning. Dit zijn echt verzoeken voor de bühne, want het is duizend procent zeker dat het wordt afgewezen", zegt de raadsman.

De rechters die zullen oordelen over de zaak

Victor vindt dat het Openbaar Ministerie flinke fouten heeft gemaakt in de zaak en daar moet iets tegen gebeuren, zegt hij:

Diekstra snapt dat wel. "Je hebt een Artikel 12-procedure die je kunt indienen. Maar volgens Victor zou er een onafhankelijke commissie moeten zijn die kijkt of er terecht is geseponeerd, of er onafhankelijk onderzoek moet komen of dat er iets anders moet gebeuren", legt hij uit. "Dat zou moeten gebeuren. En ook snel. Je moet zoals Victor een hele procedure uitlopen, dan ben je twee jaar verder en de verdachte wordt aangehouden. Dat is traag en je moet maar net genoeg bewijs hebben om gelijk te krijgen."

"Soms zijn er gewoon geen directe aanwijzingen. En het OM wil dossiers per definitie niet verstrekken. Dat vind ik onverteerbaar", gaat Diekstra verder. "Ze zeggen eigenlijk: 'Wat wij doen is goed en we laten ons niet controleren.' Het blijkt gewoon dat het OM soms verkeerde beslissingen neemt of te weinig onderzoek doet. Dat je het dossier dan niet krijgt is frustrerend. Het hoofdargument is vaak privacy, terwijl ze echt wel de namen en herleidbaarheid eruit kunnen halen. Maar dat willen ze niet. Zoals Peter R. de Vries eerder zei, je kunt het aan een advocaat verstrekken en dan leg je die geheimhoudingsplicht op."

Advocaat Sébas Diekstra

Tijdens de zitting komt er volgens Diekstra een enorme discussie over de zogenaamde wurging van Sharleyne. "Voor de Belgische deskundige is dat een harde conclusie, maar de patholoog-anatoom van het NFI stelt het niet met zekerheid. En het lastige is dat wij alleen maar vragen mogen stellen over de vordering benadeelde partij, maar niet aan de deskundigen. Dat is ook frustrerend, want je zit zo diep in een zaak. Wij hebben ook vragen over hun interpretaties en conclusies. Nu staan we machteloos aan de kant."

Volgens de advocaat moet het slachtoffer een volwaardige en volledige positie krijgen in een strafzaak. "Slachtoffers en nabestaanden zouden een procespartij moeten zijn. in Duitsland is dat al mogelijk, maar hier is er in de politiek nog aversie tegen dat systeem. Je ziet het in deze zaak: tot het moment van spreekrecht ben je geen partij. Terwijl Victor de zaak zelf heeft opgebouwd. Ik heb het idee dat die transitie in het strafrecht ook wel gaat plaatsvinden. Net zoals het spreekrecht toentertijd. Over tien of twintig jaar zijn slachtoffers en nabestaanden zelf ook een partij in de rechtszaal."

"Er zit geen rem op"

Plasman vindt dat een heel slechte ontwikkeling. "Het krijgt een vliegenwielwerking, er zit geen rem op hoe dat zal doorgaan. Maar op een gegeven moment zal het wel normaliseren denk ik. Sommige rechters zeggen ook dat het lastig is wat ze wel en niet permitteren van het slachtoffer of nabestaanden. Soms is het heel moeilijk om een persoon als verdachte te behandelen. We moeten er in het beginsel vanuit gaan dat een verdachte onschuldig is tot het tegendeel is bewezen."

"Van slachtoffers en nabestaanden begrijp ik alles. Hun leed is groot genoeg voor wat ze allemaal doen. De vraag is: wat laat je toe als wetgever en rechter", gaat de advocaat verder. Daar schort het nog wel eens aan. Ik verwacht niet dat ze zichzelf aan banden leggen. Hoe emotioneel ze ook zijn, dat begrijp ik allemaal. Sommige dingen zouden niet mogelijk moeten zijn."

Miniatuurvoorbeeld

Lees ook:

Nieuw bewijs flatmoord 8-jarige Sharleyne

Ondertussen vecht Victor voor zijn dochter. “Ik wil niet dat ze voor niets is gestorven. Daarom zet ik mij zo in voor gerechtigheid en wil ik ervoor zorgen dat het systeem, waaronder Jeugdzorg, gaat veranderen. Dit had nooit zo mogen lopen en ik wil voorkomen dat dit in de toekomst vaker gaat gebeuren.”

Slachtoffer- en nabestaandenrecht

Slachtoffers en nabestaanden hebben verschillende rechten in het juridisch proces en dit is de afgelopen jaren flink uitgebreid. Zo mogen slachtoffers en nabestaanden bij ernstige misdrijven gebruik maken van hun spreekrecht tijdens de inhoudelijke behandeling voor de rechter. Sinds 2016 is dit spreekrecht uitgebreid naar een onbeperkt recht. Dit geldt bij misdrijven waar 8 jaar of meer gevangenisstraf voor kan worden gegeven en een aantal andere in de wet genoemde misdrijven, zoals bepaalde zedenmisdrijven, stalking, bedreiging of een verkeersongeval met dood of ernstig lichamelijk letsel tot gevolg.

Al eerder kregen nabestaanden en slachtoffers bijvoorbeeld het recht om een schadevergoeding te eisen en meer informatie te krijgen, zoals strafdossiers. Het spreekrecht zelf bestaat sinds 2005, dit werd in 2012 uitgebreid en nu is het onbeperkt.

Door middel van een zogenoemde Artikel 12-procedure kunnen slachtoffers en nabestaanden het Gerechtshof vragen om het Openbaar Ministerie te dwingen tot vervolging over te gaan. Het aantal procedures, namelijk 2.885 in 2016 steeg ten opzichte van 2005, toen er 2.225 waren. In 2017 waren er 2.607 verzoeken, stelt de Raad voor de Rechtspraak na vragen van RTL Boulevard. Ongeveer tien procent van de verzoeken wordt gegrond verklaard. Dat aantal is redelijk stabiel door de jaren heen.

Wil jij 24/7 op de hoogte zijn van het laatste entertainment, lifestyle, crime en royalty nieuws?
Download dan nu de RTL Boulevard app!